Dinsdag… of is het woensdag? Zon met enkele stapelwolken, een lekker briesje streelt onze huid. In de tassen al ons bezit. Meer hebben we niet nodig. Onze benen draaien uur na uur gedachteloos rond. Ze weten niet beter. Krekels moedigen ons aan. Hoog in de lucht bidt een roofvogel, wachtend op zijn ochtendmaal. Boeren in de velden rechten hun rug en zwaaien. De oogst is bijna binnen. Voor ons buigt de weg licht naar links: de belofte van weer een schitterend vergezicht…

 

In de zomer van 2019 trekken we de voordeur achter ons dicht en stappen we op de fiets voor een tocht van huis naar Zuid-Afrika. 

 

Afrika prikkelt onze nieuwsgierigheid. We kennen het continent vooral via de krantenkoppen: corruptie, honger, oorlog, bootvluchtelingen en ander leed. Maar wij kunnen niet geloven dat in een continent dat bijna drie keer zo groot is als Europa en waar 14,2% van de wereldbevolking woont (in Europa woont 11,1%), ook niet een ander verhaal te vertellen is. Een goed excuus dus om te vertrekken en ter plekke te gaan kijken naar de nuances, de charme, de veelzijdigheid, de lach, de intimiteit en de niet-vertelde verhalen.

 

    'Hoe kan Afrika ons inspireren?'

 

Deze vraag vormt de rode draad op onze tocht naar het zuiden. We zijn nieuwsgierig naar originele inzichten, frisse benaderingen en kleurrijke initiatieven. We laten ons een jaar leiden door verrassingen onderweg en door ontmoetingen met inspirerende mensen, al dan niet binnen onze vakgebieden. Hoe kijken zij tegen nieuwe ontwikkelingen aan? Hoe staan zij in het leven? Waar halen zij hun inspiratie vandaan?

 

Voor ons is het vanzelfsprekend dat we deze tocht op de fiets maken. Al fietsend kunnen we elke dag maar een beperkte afstand afleggen. We overnachten in lokale dorpjes en we doen onze inkopen op de plaatselijke markt. We bewegen op de manier en in het tempo van de bevolking. En doordat we niet achter een raampje zitten, is het eenvoudig om een praatje te maken, desnoods met handen en voeten. Nog een fijne gedachte: we verstoren het leven van mens, dier en omgeving minimaal, want onze tweewielers laten geen spoor van olievlekken, dieselgeur of motorkabaal achter, hooguit een bandenspoor en wat zweetdruppels...